Ik mag geen kinderen krijgen

Karen (38), getrouwd

Karen wil moeder worden, haar hele leven al. En borstkanker gooide roet in het eten. “Mijn grootste wens mag niet uitkomen, ik mag geen kinderen krijgen. Nu niet en nooit niet.”

“Mijn hele leven heb ik al een kinderwens. Het lijkt me geweldig om moeder te zijn. Mijn vorige vriend wilde geen kinderen. Hij had er al drie en dat vond hij meer dan genoeg. Ik moederde vijf jaar lang over zijn kinderen, maar de wens om zelf moeder te worden bleef onverminderd sterk. Onze relatie liep er op stuk. Toen ontmoette ik in de supermarkt Michel, een oude vriend van vroeger. Het was pats-boem. Verliefd! Nu zou het gaan gebeuren.”

Tips & Tricks van Karen
  • Realiseer je dat wat je tijdens de eerste dagen van de chemokuur eet je de rest van je leven nooit meer zult lusten. De associatie zit dan vast aan de chemokuur en je wordt dan voortaan al misselijk als je dat eten alleen al ziet of ruikt.
  • Lees, luister en zoek alles op over borstkanker en de behandeling van borstkanker. Je kan geen controle krijgen over het verloop de ziekte, maar wel over de informatie die je verkrijgt. En kennis maakt macht!

“Michel moest voor zijn werk een paar jaar naar Engeland. Ik ging met hem mee. Ik zegde mijn fantastische baan op, we trouwden en we kochten een oude boerderij, die we samen gingen opknappen. We hoopten dat ik snel zwanger zou raken. Tot ik een knobbeltje in mijn borst voelde. Toevallig, toen ik een kruimel van mijn shirt afveegde. Mijn schoonvader, oncologisch chirurg, stuurde me meteen naar de dokter. Het was borstkanker.”

“Mijn borst mocht eerst wel behouden blijven en daarna toch weer niet. Ik had uitzaaiingen naar mijn lymfeklieren en de tumor was hormoongevoelig. Mijn andere borst moest preventief verwijderd worden en ik heb een mutatie op zowel het BRCA1 als het BRCA2 gen. Chemokuren volgden en ik werd in de overgang gebracht. Ik belande in een hel. In het buitenland, net getrouwd, doodziek en nu ging mijn zeer gewenste kind ook niet door. Nu niet, nooit niet.”

“Ik was eerst razend en toen intens verdrietig. Mijn droom komt niet uit, een kindje van Michel en mij. De overgang is verschrikkelijk. Ik ben 30 kilo aangekomen en de opvliegers zijn walgelijk. Elk doktersbezoek vraag ik of ik alsjeblieft mag stoppen met de hormoonpillen, maar het wordt me ten strengste afgeraden. Zwanger worden zou mijn dood kunnen betekenen. Adopteren gaat ook niet, want ik heb geen garantie dat ik beter ben. Misschien is een draagmoeder een optie. Met een eitje van mijn zus en het zaad van mijn man. Liza, mijn zusje, is zonder twijfel mijn Breast Friend. Ze biedt niet alleen haar eitjes aan en zoekt de beste fertiliteit specialist van Nederland, maar verwend me met allerlei lekkere gezichtscrčmes, maskers en scrubs van belachelijk dure merken.”



Terug naar alle verhalen